NL | EN


Stichting Bachi AmaaOrganisatieKindertehuis SchoolfondsOntwikkelingen Sponsoring Nieuws Contact

NieuwsFilmpjesNieuwsbrievenJaarverslagenBeleidsplan

Nieuws

teste

Reisverslag Great Wall Marathon 2010

Dinsdag 11 mei
We zijn vandaag op het vliegtuig naar Beijing gestapt om te beginnen aan waarschijnlijk een van de grootste fysieke uitdagingen van ons leven, namelijk de marathon over de Chinese Muur. Wie gingen er mee? Mijn ouders die de halve gaan rennen, mijn oom Henk Schutte die samen met zijn collega voor de hele marathon gaan en natuurlijk de enige echte Sanne die de sponsoring van onze stichting verzorgt en tevens een topwijf is ;-)!
teste

Vlucht was niet fantastisch (China Southern is geen aanrader), maar we zijn aangekomen en daar gaat het om! Aangekomen in Beijing werden we netjes opgehaald door onze reisorganisatie en gedropt bij ons hotel. S’avonds lekker met z’n allen chinees gegeten voor maar liefst 26 euro. Dat zijn leuke prijzen ;-)! Na het eten waren we natuurlijk allemaal redelijk munt, maar Sanne en ik hebben op onze kamer nog even G.I. Jane gekeken. Een echte film voor vlak voor een marathon! Haha met teksten zoals ‘failure is not an option’ en een stoere dame die even de ‘Seals’ training doet, kregen we flink de smaak te pakken! Daarna met G.I. Jane nog in ons hoofd toch maar gaan slapen...

Donderdag 13 mei
Ja vandaag was feest. We mochten ‘uitslapen’ tot 04:30 om een uurtje later de bus in te stappen om vervolgens op weg te gaan naar de Chinese Muur voor ‘inspection day’. Eenmaal bij de muur aangekomen mochten we een keer over de muur om de boel te verkennen. Dit is ongeveer 3,5 km en zouden we twee dagen later twee keer gaan rennen/lopen/klauteren. De organisatie was zo aardig om ons de eerste 5km naar boven te rijden, maar de muur moesten we toch echt zelf doen ;-). Het was ‘interessant’. Gedachten zoals ‘wat een vet uitzicht!’, ‘shit dit moeten we overmorgen gaan doen’, ‘*&^%^ wat is dit steil’ en ‘o ooooo...’ maakten ons enigszins bezorgd, maar ja dat is part of the deal.
teste

Daarna zijn we bij ons nieuwe hotel gedropt (dicht bij de muur) en hadden we nog een paar uur voordat we gingen eten. Ik heb met Sanne wederom een film gekeken, maar werd steeds in mn zij door Sanne geprikt om wakker te blijven, want anders zouden we nooit een goede nacht draaien. Daar had ze op zich wel een punt ;-). Toen maar gegeten met alle marathon lopers in het hotel. Was geen Chinees hoogstandje, maar we zagen onderhand al scheel van de vermoeidheid en konden toch maar een ding denken.. slapen! Na het eten al slapen was geen optie, omdat het nog erg vroeg was dus heb ik samen met mijn ouders maar een massage gepakt. Sanne wilde geen polonaise aan haar lijf voor de marathon dus heeft met een kop groene thee toegekeken. Ze moet zich wel vermaakt hebben, want we hadden een stel giechelende Chinese meisjes die ons erg interessant vonden. Op een gegeven moment moesten we ook in alle denkbare samenstellingen met ze op de foto! Haha was leuk! Geen professionele massage, maar je kunt niet alles hebben hè...
teste

Eenmaal weer in het hotel aangekomen ging bij ons toch echt het lichtje uit..

vrijdag 14 mei
Vandaag was ‘rustdag’. We hadden een excursie gepland naar de graven van de Ching dynastie. De busrit sloeg helemaal nergens op! De chauffeur was de weg kwijt en vervolgens kregen we een lokale boer die ons wel de weg zou wijzen. Nou niet dus. We hebben nog een uur ‘sightseeing’ vanuit de bus gedaan om vervolgens de boer er maar weer uit te gooien en zelf de graven te zoeken. Boer wilde denk ik een lift hebben. Is natuurlijk slim van hem... ;-). De graven waren ook zeker even leuk om te zien. Toch nog iets van cultuur/historie meepikken voor een weekje China. Nou ja de Chinese Muur is toch een redelijk stukje historie zou ik zeggen...;-)!
teste

S’avonds een te slechte pasta party gehad, maar ja c’est la vie. ;-). Toen hop hop ons bed in, want we moeten goed uitgerust zijn voor de marathon! Oh nee ik heb nog even G.I. Jane een keer gekeken om nog weer even het vechtergevoel naar boven te halen ;-)! En toen hopperdepop naar bed.

Zaterdag 15 mei
We moesten om 04:00 opstaan, maar om 03:00 waren Sanne en ik al klaar wakker met marathon kriebels ;-)! We hebben maar even muziek opgezet en hebben heerlijk vals meegezongen! Je moet toch wat als je niet kunt slapen en stiekem best een beetje zenuwachtig bent!
teste

We zijn om 06:30 maar het parcours gegaan. Heb me nog even in laten tapen door een arts en toen maar de tijd uitgezeten. We hoefden niet hele lang te wachten, want de start was om 07:30. Iedereen was er klaar voor! De route begon met 5 km bergopwaarts. Niet leuk, maar nog te doen, omdat het het eerste stuk is. Daarna hebben we het eerste stuk van de muur van 3,5 km gepakt. Deze moesten we aan het einde nog een keer in tegengestelde richting nemen. Deze muur was uiteraard ook niet leuk, maar het uitzicht was fantastisch en we hadden af en toe een korte file waardoor we even op adem konden komen.. Jaja. Ter indicatie hebben we over deze 3,5 km muur 45 minuten gedaan. De muur kon je duidelijk niet rennen! Aan het einde moest je het hele steile geitenpad naar beneden nemen, maar naar beneden is goed ;-)! Vervolgens moesten we 26 km door dorpjes rennen. Was te doen, maar we hadden niet echt op een klim van 5 km tussendoor gerekend. Het was toen al rond de 30 graden en zeker geen pretje! Het leuke was wel dat kinderen steeds hi-fives wilden en ons af en toe bloemetjes gaven. Verder verstonden we niets van onze supporters, maar de lokale steun was erg leuk ;-)! Op de een of andere manier had ik het aan het begin van de race zwaar. Misschien is het psychisch, omdat je nog 30-40 km moet of misschien was het omdat ik bang was dat mn knie zou gaan opspelen. Geen idee! En die Sanne zat lekker te tralalaen ;-). Gelukkig heb ik de zorgen over mn knie kunnen laten varen. Niet dat ik daar echt tijd voor had, maar toch! We moesten de 34 km binnen de zes uur halen, want anders zouden we uit de race gehaald worden. Je zou denken dat dat te doen was, maar wij kwamen na 5 uur 45 binnen ;-). En toen toen toen kwam het leukste gedeelte! We mochten nog een keer de muur op!! Whiihiii. Dat hele steil pad wat de eerste keer omlaag ging? Dat ging nu omhoog ;-)!! Haha wat een regelrechte hel was dat! Alle lopers zaten op de trappen uit te rusten en Sanne en ik vonden het ook niet echt een feest. Allemaal leuk hoor dat het een van de wereldwonderen is en dat het uitzicht fantastisch is, maar op dat moment vervloekten we de treden ;-)!! Het was echt 5 trappen nemen en dan weer op adem komen. We hadden ons alleen voorgenomen om niet te gaan zitten, omdat je dan juist krampen krijgt en zo geen zin meer hebt om op te staan ;-)! Dus we hebben het als echte bikkels rustig aan gedaan ;-)! Trap voor trap en steeds weer lieten we er eentje achter die we nooooooiiiiit meer hoefden te nemen ;-)!! 5.163 traptreden is geen grapje! Over deze 3,5 km hebben we dan ook maar liefst 1.15 gedaan! Haha, maar wat waren we blij toen we klaar waren met de muur! Daarna stond ons alleen nog 5 km bergafwaarts te wachten. En ondanks dat we toen helemaal gebroken waren, ging het best goed! Ik denk dat we dat stuk het snelst van de hele marathon hebben gerend! Je moet toch wat .. ;-). En tja toen kwam de finish in zicht, whiihiii! Ik had mn moeder al een smsje gestuurd dat we eraan kwamen en die stonden dan ook braaf op ons te wachten ;-)! Het is ons gelukt! En hoe! We waren maar liefst 2 minuten voor tijd binnen, namelijk op 7.58!! Dat hadden we natuurlijk precies zo uitgerekend. Ruim een kwartier of langer voor tijd binnen komen is zo standaard ;-)!
teste

Natuurlijk helemaal gebroken, maar we hadden de finish binnen! Blijkbaar zijn ze nog een kwartier langer doorgegaan met het registreren van de tijd en kreeg iedereen nog een medaille, omdat er zoveel waren afgevallen en flauw gevallen waren tijdens de marathon. Het leuke was dat we nog een aantal lopers binnen zagen komen met wie we het ‘leed’ ;-) op de muur gedeeld hadden. Mn ouders vertelden dat ze de marathon samen gelopen hadden en hand in hand na 3 uur 40 binnen kwamen. Andreas de collega van mijn oom was duidelijk de snelste van ons en was na 5.38 al binnen. Mijn stoere oom Henk is helaas flauw gevallen en moest overgeven op de muur, maar mocht na 20 minuten toch de race uitlopen en heeft er uiteindelijk 6.21 over gedaan. Stoer hè?!
teste

Ik denk dat de conclusie van deze marathon is dat het echt echt echt heel zwaar was, maar wat een uitdaging en hoe vet is het dan om hem uit te lopen!

We hadden een bon gekregen voor 20 min massage. Was lekker kun je niets van zeggen, maar een gesloopt lichaam kan niet zo heel veel hebben. Misschien is het ook een voordeel dat je niets anders dan uitputting voelt, wie weet. Het was gelijk een peeling, want al dat zout op onze lichamen zorgde voor redelijk wat geschuur ;-)!
teste

Daarna hop de bus in terug naar Beijing! Duurde een uurtje of twee geloof ik, maar met alle verhalen was dat goed vol te houden. De marathon werd van A tot Z doorgenomen en ik geloof dat we het eens waren over de ‘knelpunten’ van de marathon ;-). Ai ai ai die muur!!
teste

S’avonds hebben we in een heerlijk boeddhistisch vegetarisch restaurant gegeten. We kregen o.a. zeekomkommer. Wat een raar maar mooi beest is dat! Schijnt weer goed te zijn voor alles en nog wat dus dat scheelt ook weer. En lekker was het ook wel denk ik... ;-).
teste

Na het eten waren we allemaal helemaal stuk en zijn we gaan slapen. We waren immers al vanaf 03:00 wakker en het ‘rondje’ muur heeft ons redelijk gesloopt, maar hoe lekker is het dan om in een fantastisch bed neer te ploffen en binnen 2 min weg te zijn... hmmmm

Zondag 16 mei
Vandaag waren we allemaal relatief vroeg wakker en gek genoeg viel het met de spierpijn allemaal mee. We konden allemaal normaal lopen en liepen niet als robotten de gang over. Ideaal! We hebben de taxi gepakt naar de lama tempel. Een boeddhistische tempel waar de lokale bevolking heen gaat. Was mooi om te zien. Het boeddhisme heeft wel iets. Ik hou van de rust die het uitstraalt. Daarna zijn we nog naar de tempel van Confucius gegaan. Was een stuk rustiger, maar ik zou zeggen net zo mooi.
teste

We wilden voor de cadeaus thuis een poging doen naar jade. De steen van China en volgens mn pa in heel veel soorten en nog best te betalen ... Dat laatste bleek niet helemaal het geval te zijn. Wellicht waren we in de verkeerde winkels, maar een mooie armband van jade was toch wel stiekem een paar honderd euro. Nou niet zo stiekem, ze kwamen er openlijk voor uit! Iets teveel van het goede dus toen zijn Sanne en ik maar sushi gaan eten. Sushi werd ik vroeger niet echt warm van, maar tegenwoordig denk ik daar toch anders over. Lekker! Mijn vader is sushi fan nummer 1, maar gaf zijn sushi liefde op voor mijn moeder die graag even bij het Chinese porselein wilde gaan kijken. Als dat geen liefde is ;-)!! Het Chinese porselein was uiteindelijk niets dus mn pa had geluk en schoof samen met moeders bij ons aan de sushi tafel ;-).
teste

Na onze ‘lunch’ hadden we nog even en hebben we allemaal een massage gepakt. Heerlijk!! Sanne heeft er ook maar aan toegegeven. We moesten eerst douchen en daarna mochten we olie uitzoeken en werden we met ons zicht op een goudvis in een glazen kom gemasseerd. Heerlijk!! Als er iets lekker is in het leven dan zijn het wel massages!
teste

Na de massage moesten we ons klaarmaken voor het gala diner waar alle marathon lopers voor uitgenodigd waren. Een aantal Chinese shows en buffet verder kwamen er wat verhalen van de lopers. Zo was er een oudere dame die 2 maanden geleden te horen had gekregen dat ze stervende was en dat ze beter niet kon gaan rennen. We weten niet of ze de halve of de hele heeft gerend, maar hoe dan ook respect! Toen was er een man die afgelopen december een hartaanval gehad had, maar sindsdien nog 6 marathons tegen doktersadvies in heeft gelopen. Of dat nou ontzettend stoer is of ontzettend dom, ik ben er nog niet uit ;-)! Zo was er ook een dame (vermoed een 40er) die nu haar 100e marathon had gelopen. Respect op en top! Verder nog wat leuke verhaaltjes, maar dit waren wel de leukste!
teste

Daarna hadden we een ‘after party’. Was niet echt wat dus ben maar met mn vader gaan biljarten en daarna zijn we er eigenlijk allemaal snel van doorgegaan. Mn moeder had het in haar hoofd dat ze nog iets van het Chinese uitgaansleven mee wilde pikken, tegen moeders kun je geen nee zeggen, dus zijn we naar een discotheek aan de overkant gegaan. Sanne had al snel een hardnekkige Chinees achter haar en sprong toen maar het podium op om de beste man te ontvluchten. Werkte tijdelijk, want zodra ze er weer vanaf was stond de beste man haar alweer op te wachten ;-). Haha beetje leedvermaak vanaf mijn kant was ook best leuk! Mn ouders gingen ook los op de dansvloer en ik voelde me enigszins een afhaker. Ik was niet zo slim als Sanne om een extra stel slippers mee te nemen! Stom stom stom, maar zelfs dan had ik haar nooit bijgehouden! Haha

Maandag 17 mei
Ik dacht dat vandaag de spierpijn een ramp zou zijn, omdat ik me de second day after van de marathon van New York nog kon herinneren. Daar liepen we echt als een stel robotten rond, maar niets van dat alles. Natuurlijk hadden we wel een beetje spierpijn, maar niet zo erg dat we niets meer konden doen. We hebben zelfs de hele dag in de verboden stad rond geslenterd en hebben nog even op het Tian’men plein gestaan om de sfeer te proeven. Het was toen ongeveer rond een uur of 16:00 en we hadden allemaal flinke trek. We hadden al chinees eten gehad, vegetarisch en sushi dus nu zijn we voor de dumplings gegaan. Geen engelse menukaart, maar plaatjes aanwijzen helpt ook! Niet dat je aan de buitenkant kunt zien wat er aan de binnenkant van een dumping zit, maar toch.
teste

Daarna zijn we wederom voor een massage gegaan. Sanne had last gekregen van de vorige massage dus vertikte deze keer een full body massage. Een voetmassage mocht dan wel. Ik heb daarachter een traditionele Chinese massage (nooit nooit nooit doen!) gepakt en Sanne een pedicure. Mijn massage was vervolgens een ware marteling! Daar is de muur niets bij! Ze zette overal flink haar ellebogen in. Ai ai aiii en daar betaal je dan voor!
teste

Vervolgens weer wat gegeten en toen maar de tas gepakt. Met Sanne nog even een filmpje gekeken en toen weer lekker naar bed.

Dinsdag 18 mei
Naar huis! Het was kort, maar zeker krachtig weekje ;-)!! Als ik zo terug kijk naar die muur en de foto’s zie dan denk ik vet, maar het gaat allemaal weer zo snel voorbij! Het was in ieder geval een fantastische ervaring en zeker eentje om met vrienden en familie te delen. Ik moet er niet aan denken om zo’n marathon alleen te moeten rennen! Ik denk dat ik uiteindelijk toch mijn oom Henk voor dit zotte idee wil bedanken ;-)! Mijn ouders voor het aangaan van de halve marathon wat ze naast de meest fantastische ouders ook nog eens de meeste stoere ouders in de heeeeeeeeeele wereld maakt ;-)!! Respect! Andreas voor de gezelligheid en het bestellen van ons eten in een restaurant en last but not least natuurlijk Sanne! Wat een stoere dame is dat! Ze heeft me tijdens de marathon echt gemotiveerd en gesteund. Zonder haar was het een stuk stuk stuk stuk zwaarder geweest! Daarnaast wil ik haar op deze manier bedanken voor haar werk voor de stichting. Zonder dat ze de kinderen tot nu toe ontmoet heeft, heeft ze zich van begin af aan al vol ingezet voor onze kids. Ze kreeg meteen de sponsoring van de marathon op haar bordje en heeft deze taak met zes armen aangepakt! San bedankt voor je onvoorwaardelijke inzet voor onze kids! Je bent een aanwinst voor de stichting!


Sanne van der Meulen schreef het volgende:

De avonturen en ervaringen in dit reisverslag, zoals beschreven door Anna zijn alomvattend. Toch wil ik hieraan mijn eigen ervaringen toevoegen.
teste

Ik kijk met bijzonder veel plezier terug op de week China en de marathon over de Chinese muur, al zou ik deze marathon nooit meer van mijn leven willen rennen. Daarnaast kijk ik met veel vreugde terug op de week met de familie Theuvenet(/Schutte), op de gezelligheid en de bijzondere avonturen die ik met hen mee heb mogen maken. Bijzonder inspirerend heb ik dit ervaren. Dank hiervoor.
teste

De ervaring van een marathon over de muur is al uitgebreid verwoord door Anna. Ik heb de marathon iets anders ervaren. Waar Anna het de eerste kilometers erg moeilijk heeft gehad, heb ik van de eerste 30 kilometer genoten. Ik heb genoten van het landschap, de Chineze bevolking, de geuren en kleuren, de andere renners die minstens zo enthousiast waren. Daar waar de marathon over de muur met een temepratuur van 30 graden een onmogelijke opgave leek, zeker na de inspection day, waren de eerste 30 kilomter heerlijk. Echter na de eerste 30 kilometer, kwam ook bij mij de man met de hamer te voorschijn. Volgens mij is die ook niet meer vertrokken. Toen Anna en ik voor de tweede keer aan 'hitting the wall' deden (zo luidt het vakjargon) zag ik het niet meer zitten. Na 34 kilometer moesten we de muur voor de tweede keer op in tegengesteld volgorde. Dit betekende dat wij het steilste stuk moesten beklimmen in plaats van afdalen. Op dit stuk kwam toch een behoorlijk aantal marathon renners terug van de muur om af te haken. Eigenlijk wilde ik dit voorbeeld volgen, waar het niet dat Anna mij ervan wist te overtuigen om op zn minst elke keer 5 treden te lopen en dan even uit te puffen. Vooral het moment dat we beseften dat het spannend zou worden of we de finish zouden halen, was zenuwslopend. Wat een opluchting dat we het gehaald hebben. Mede dankzij Anna haar volhardende positivisme, het laatste stuk, maar ook voordat we aan dit avontuur begonnen en haar goede zorg heb ik het gehaald (anders was ik er ook nooit aan begonnen!.) Het was een fantastische ervaring, en waar ik direct na de marathon dacht, dit nooit weer, zou ik het zo overdoen! Ik heb nu al zin in de volgende!


Alice Theuvenet schreef het volgende:
Zaterdag 15 mei 2010; DE dag waarvoor Wim en ik 2 jaar lang getraind hebben. Wij lopen slechts de halve marathon, maar zelfs dat vind ik nog spannend. Op “Inspection Day” mochten we al kennis maken met de muur, en de 4 km lange steile weg erheen. Indien ik het plan had gehad had om de hele marathon te lopen dan had ik na die inspectie daar zeker een halve van gemaakt. Op de muur was geen horizontaal stuk te bekennen, trap op, trap af, trap op, trap af. Nee die eerste 8 km liegt er niet om en ik ben blij dat wij als halve marathon lopers dat gedeelte maar één keer hoeven te lopen. Wij beginnen dan ook langzaam aan. Anna en Sanne zijn al snel uit ons zicht verdwenen. Op de muur ontstaat er file vorming door de smallere gedeeltes en dat is wel wat bale, want dat schiet niet echt op en het voornemen om toch binnen de drie uur te eindigen schrijf ik maar snel op mijn buik. Is de weg naar het doel ook niet belangrijker dan het doel op zich?? Ik heb toch zeker geen twee jaar getraind om nu blindelings en afgepeigerd over die muur en door die dorpjes te rennen. De steile hellingen van vaak 30-45%, de file vorming op de muur, de oneffen geitenpaadjes en de temperatuur van 28-30 graden zijn het excuus om ook lekker rond te kijken, te genieten van het uitzicht, van de vele kinderen langs de kant van de weg en van de dorpjes die op de dorpen in Nepal lijken. Ik heb zelfs nog een hele oude dame langs de kant zien zitten, met wel hele kleine ingebonden voetjes. Als ik de 14 km erop heb zitten kom ik zowaar Wim weer tegen. Bezorgd over mij na een ‘link, oneffen’ geitenpad in het dorpje, heeft hij zijn snelheid verminderd en zo lopen we dan uiteindelijk na NB 3.40 uur gezamenlijk de finish over.

Bijzonder is wel dat je dan zo’n 400 tot 500 uur trainen erop hebt zitten, om uiteindelijk 21 km te lopen in 3,5 uur….. Wat zitten mensen soms toch raar in elkaar.

Maar was het niet geweest voor de sponsoring van het weeshuis, dan was ik er nooooit aan begonnen. Deze uitdaging heeft al heel wat stenen opgeleverd voor het weeshuis en wij hebben een betere conditie dan voorheen en dat is ook niet weg. Ik kan het iedereen aanraden, was al met al een avontuur, maar ook een feestje.
teste

’t Enige minpuntje is toch wel dat Sanne en Anna ons zo in spanning hebben laten zitten :-) om net twee minuten voor sluitings tijd binnen te komen. Maar hoe dan ook dames, petje af voor jullie twee, wij doen het jullie niet na!!


terug naar Nieuwsoverzicht

terug naar Nieuwsoverzicht

Triodos Bank
Rekeningnummer 786717068
T.n.v. Stichting Bachi Amaa
te Maastricht

IBAN: NL17 TRIO 0786 7170 68
BIC: TRIONL2U
Kvk: 14104696
Rsin nr.: 819769459

Volg Bachi Amaa Foundation

facebook

Linkedin

Twitter

Meld je aan voor onze nieuwsbrief

naam
Email

Gesponsord door:


Partners
: